هزینه قطعی 20 هزار دلار در دقیقه - آیا سوئیچ شما می تواند آن را مدیریت کند؟ مال ما انجام می دهد.

من خاموشی را به عنوان یک رویداد نادر تلقی نمی کنم. وقتی یک سایت، برنامه یا سیستم پرداخت از کار می افتد، ضرر فقط فنی نیست. سفارشات متوقف می شود صف های پشتیبانی رشد می کنند. تیم ها اعتمادشان را از دست می دهند. من دیده‌ام که یک صفحه تسویه‌حساب در طول یک پنجره شلوغ فروش مسدود می‌شود و فشار به سرعت در فروش، خدمات و عملیات پخش می‌شود. به همین دلیل است که من یک سوال ساده می پرسم: آیا قبل از تاریک شدن صفحه آماده هستیم؟ من با سیستم هایی شروع می کنم که بیشترین وزن را دارند. اگر مشتری نتواند پرداخت کند، وارد سیستم شود یا پاسخی دریافت کند، قطعی به شدت اتفاق می افتد. من ابزارهایی را فهرست می‌کنم که باید بالا بمانند، سپس آنها را بر اساس تأثیر تجاری رتبه‌بندی می‌کنم. برای من، این لایه پایه است. من می خواهم بدانم کدام سیستم درآمد را کاهش می دهد، کدام یک روی سرویس تاثیر می گذارد و کدام یک فقط نویز ایجاد می کند. سپس مسیرهای پشتیبان شفاف را تنظیم کردم. من یک مسیر را برای هشدارها، یک مسیر را برای به‌روزرسانی و یک مسیر را برای تماس با مشتری نگه می‌دارم. اگر ایمیل کند است، می‌خواهم پیامک یا چت آماده باشد. اگر مسیر اصلی پرداخت ناموفق باشد، من یک طرح بازگشتی می خواهم که کارکنان بتوانند بدون حدس و گمان از آن استفاده کنند. یک نسخه پشتیبان خوب جالب نیست. دسترسی به آن آسان است و تحت فشار استفاده آسان است. من همچنین مراحل پاسخ را کوتاه نگه می دارم. هنگامی که یک قطع برق شروع می شود، مردم نیازی به یادداشت های طولانی ندارند. آنها به اقدامات ساده نیاز دارند. - بررسی کنید چه چیزی خراب است - به تیم مناسب بگویید - تغییرات مخاطره آمیز را متوقف کنید - یک به روز رسانی وضعیت کوتاه ارسال کنید - رفع مشکل و زمان مورد علاقه من را دنبال کنید زیرا بحث را حذف می کند. همه می دانند چه باید بکنند. تیم سریعتر حرکت می کند و مشتری به جای سکوت یک پیام ثابت را می شنود. یک مثال ساده برای من باقی می ماند. یک فروشگاه آنلاین کوچکی که من تماشا کردم در هنگام عرضه محصول با مشکل پرداخت مواجه شد. تیم هیچ پیام پشتیبان نداشت، بنابراین پشتیبانی به طور مکرر به یک سوال پاسخ می‌داد. مشتریان صبر خود را از دست دادند. راه اندازی بعدی، آنها یک صفحه وضعیت، یک اسکریپت پاسخ کوتاه و یک مسیر پرداخت دوم را اضافه کردند. مشکل ناپدید نشد، اما تیم با استرس کمتر و فروش از دست رفته کمتر آن را مدیریت کرد. من هم بعد از رفع مشکل دقت می کنم. ارزش واقعی از بررسی می آید. می پرسم چه چیزی شکست خورد، چه چیزی از قلم افتاد و چه چیزی باید قبل از شماره بعدی تغییر کند. اگر یک هشدار دیر آمد، آن را تنظیم می کنم. اگر یک نفر دانش زیادی داشته باشد، آن را به اشتراک می گذارم. اگر یک سیستم باعث ایجاد مشکل مکرر شود، آن را در لیست تماشا قرار می دهم. دیدگاه من ساده است. قطعی ها ممکن است در فناوری شروع شود، اما آسیب به کل تجارت می رسد. تیمی که زود برنامه ریزی می کند، وقتی فشار بالا می رود، کنترل بیشتری را حفظ می کند. من ترجیح می‌دهم در حال حاضر پاسخی آرام داشته باشم تا اینکه در حالی که مشتریان منتظر می‌مانند تقلا کنم. اگر کسب‌وکار شما به سیستم‌های زنده وابسته است، امروز سه چیز را بررسی می‌کنم: حیاتی‌ترین ابزارها، مسیر پشتیبان‌گیری و مراحل پاسخ شما. این بررسی کوچک می تواند یک لحظه سخت را برای مدیریت آسان تر کند.

وقتی شبکه من قطع می شود، کار با آن متوقف می شود. تماس ویدیویی متوقف می شود. صفحه پرداخت آویزان است. یک مشتری منتظر است. من این را در یک کافه کوچک، در یک دفتر خانه، و در یک میز جلو دیده ام. صحنه متفاوت به نظر می رسد، اما درد همان است. یک شبکه ضعیف تمرکز را هدر می دهد، ریتم را به هم می زند و کارهای ساده را سنگین می کند. من مراقبت از شبکه را به عنوان یک تجملات فناوری در نظر نمی‌گیرم. من با آن به عنوان بخشی از کار روزانه رفتار می کنم. من با روتر شروع می کنم. من آن را در یک نقطه باز، دور از دیوارهای ضخیم، قفسه های فلزی و مایکروویو قرار می دهم. روتر پنهان شده در گوشه ای اغلب سیگنال ضعیفی ارسال می کند. یک مکان بهتر می تواند تفاوت واقعی ایجاد کند. در یکی از دفترهایی که بازدید کردم، روتر زیر یک میز قرار داشت. این تیم سرویس اینترنت را به دلیل کندی تماس‌ها مقصر دانستند. پس از انتقال دستگاه به قفسه بالاتر، سیگنال بسیار بهتر به اتاق جلسه می رسید. من چک می کنم چه چیزی از خط استفاده می کند. وقتی تعداد زیادی از دستگاه‌ها همزمان داده‌ها را می‌کشند، یک شبکه ممکن است کند باشد. لپ‌تاپ‌ها، تلفن‌ها، دوربین‌ها، چاپگرها و صفحه‌نمایش‌های هوشمند همگی پهنای باند را درخواست می‌کنند. من به دستگاه‌های فعال نگاه می‌کنم و آنچه را که نیازی به آنلاین ماندن ندارد حذف می‌کنم. یک بار صاحب کافه به من گفت که دستگاه کارتش هر روز بعدازظهر از کار می افتد. مشکل پخش ویدیوی تبلت در اتاق پشتی بود. پس از آفلاین شدن آن دستگاه در ساعات کاری، خط ثابت‌تر شد. من روتر را به روز نگه می دارم. سیستم عامل قدیمی می تواند اشکالات، عملکرد ضعیف و شکاف های امنیتی را به همراه داشته باشد. قبل از بررسی به‌روزرسانی‌ها منتظر نمی‌مانم تا مشکلی نمایان شود. من یک بررسی سریع برنامه ریزی می کنم و نرم افزار دستگاه را به روز نگه می دارم. وظیفه کوچک است. نتیجه می تواند استرس زیادی را نجات دهد. من از طرح پشتیبان استفاده می کنم. یک خط تنها یک نقطه خطر است. اگر کار من به شبکه بستگی دارد، یک گزینه پشتیبان را آماده نگه می دارم. این می تواند یک خط اینترنت دوم، یک نقطه اتصال تلفن همراه یا یک راه اندازی خرابی برای دستگاه های کلیدی باشد. یک طراح مستقل که من می شناسم یک بار تماس مشتری را در طول یک قطعی محلی از دست داد. او به نقطه اتصال تلفن خود رفت و جلسه را ادامه داد. تماس کامل نشد. زنده ماند و این مهم بود. من به دنبال نقاط ضعف قبل از گسترش آنها هستم. صفحات آهسته، افت تصادفی و مناطق مرده بی دلیل ظاهر نمی شوند. من به الگو نگاه می کنم. آیا شبکه فقط در یک اتاق خراب می شود؟ آیا سرعت آن در یک ساعت تعیین شده کاهش می یابد؟ آیا هنگام شروع تماس های ویدیویی مشکل دارد؟ این سرنخ ها به من کمک می کند تا علت را سریعتر پیدا کنم. کابل ها و سخت افزارها را در وضعیت خوبی نگه می دارم. کابل های شل، پورت های فرسوده و تجهیزات قدیمی می توانند شبکه را به پایین بکشند. من خط را از دیوار به روتر و از روتر به دستگاه های کلیدی بررسی می کنم. من به جای حدس زدن کابل های آسیب دیده را تعویض می کنم. من یک کابل شل را دیده ام که روزی پر از هشدارهای کاذب را ایجاد می کند. من هم به امنیت اهمیت می دهم. یک شبکه باز می تواند ترافیک ناخواسته و دسترسی ناامن را دعوت کند. من از یک رمز عبور قوی استفاده می کنم، دسترسی مهمان را محدود می کنم و بررسی می کنم که کدام دستگاه ها به شبکه تعلق دارند. یک راه‌اندازی ایمن اغلب تمیزتر اجرا می‌شود، زیرا دستگاه‌های ناشناخته کمتری می‌توانند سرعت آن را کاهش دهند. نیازهای فضا را یاد می گیرم. خانه ای با دو نفر نیازی به تنظیمات مشابه یک مغازه با ده تبلت و سیستم پرداخت ندارد. من طرح شبکه را با مورد استفاده واقعی مطابقت می دهم. این باعث می‌شود خط بیش از حد کار نشود. قانون من ساده است. یک شبکه باید کار را پشتیبانی کند، نه اینکه آن را قطع کند. وقتی نصب را تمیز نگه می دارم، بار را بررسی می کنم، دنده را به روز می کنم و یک نسخه پشتیبان تهیه می کنم، انرژی کمتری برای تعمیرات و انرژی بیشتری برای خود کار صرف می کنم. این همان بخشی است که من به آن اهمیت می دهم. من می خواهم اتصال ثابت بماند، صفحه نمایش زنده بماند، و روز به حرکت ادامه دهد.

من قبلاً فکر می کردم یک مکث تماس فروش را خراب می کند. یک مشتری ساکت می شد و ذهن من شروع به مسابقه می کرد. زیاد گفتم؟ حرف اشتباهی زدم؟ آیا من معامله را از دست دادم؟ این نوع سکوت احساس سنگینی می کند. این می تواند در یک چت فروش، یک جلسه مشتری، یک طرح زنده یا یک رشته پاسخ ساده نشان داده شود. بسیاری از مردم از خود کار نمی ترسند. آنها از شکافی که پس از یک سوال ایجاد می شود می ترسند. قانون من اکنون ساده است: هیچ مکثی به وحشت تبدیل نمی شود. من سعی نمی کنم هر ثانیه را پر کنم. من دنبال هر سکوتی نیستم. ثابت می‌مانم، کلماتم را کوتاه می‌کنم و صحبت را به یک نقطه روشن هدایت می‌کنم. چیزی که بیشتر به من کمک می کند این است: من برای هر مکالمه یک هدف را حفظ می کنم. نه ده گل لیست طولانی نیست اگر من در تماس فروش هستم، هدف من ممکن است یادگیری نیاز اصلی خریدار باشد. اگر در جلسه ای باشم، شاید هدفم این باشد که قدم بعدی را روشن کنم. اگر من در حال نوشتن پاسخ های چت زنده هستم، هدف من ممکن است حل یک مسئله در یک زمان باشد. یک هدف کوچک ذهن من را آرام نگه می دارد. من از کلمات ساده هم استفاده می کنم. وقتی خیلی سریع صحبت می کنم، عصبی به نظر می رسم. وقتی از خطوط طولانی استفاده می کنم، ریتمم را از دست می دهم. دنبال کردن جملات کوتاه راحت تر است. به طرف مقابل هم اتاق جواب می دهند. اون اتاق مهمه باعث می شود صحبت به انسان احساس شود. من این را از صاحب مغازه کوچکی که با او کار می کردم یاد گرفتم. او اقلام خانه را به صورت آنلاین می فروخت و به تنهایی به سوالات مشتریان رسیدگی می کرد. یکی از خریداران در مورد قیمت پرسید، سپس ساکت شد. او احساس فشار می کرد و می خواست فوراً سه پیام دیگر ارسال کند. او ایستاد، منتظر ماند، سپس یک خط آرام فرستاد: "چه چیزی برای شما مهم است، قیمت یا استفاده روزانه؟" خریدار پاسخ داد. بحث جلو رفت. بدون درام بدون عجله آن لحظه با من ماند. سکوت همیشه نشانه بدی نیست. گاهی اوقات به این معنی است که طرف مقابل در حال فکر کردن است. گاهی اوقات به این معنی است که آنها به یک سوال واضح تر نیاز دارند. گاهی اوقات به این معنی است که آنها منتظرند ببینند آیا شما آرام هستید یا خیر. وقتی آن فشار را احساس می کنم، این کارها را انجام می دهم: - قبل از پاسخ دادن، یک بار نفس می کشم. - من دوباره پیام آخر را خواندم. - من یک نقطه را انتخاب می کنم و همانجا می مانم. - من یک سوال واضح می پرسم. - من از تلاش برای کامل به نظر رسیدن دست می کشم. این در فروش کار می کند، اما در کار روزانه نیز کمک می کند. وقتی سرعتم را کم کنم، ارائه بهتر می شود. پاسخ پشتیبانی مشتری زمانی قوی تر می شود که آن را ساده نگه دارم. یک چت زنده زمانی که من خطوط زیادی را در یک زمان روی هم انباشته نکنم راحت تر می شود. به گشایش هم توجه می کنم. باز شدن ضعیف بعداً ترس بیشتری ایجاد می کند. باز شدن واضح بقیه صحبت ها را آسان تر می کند. من دوست دارم با مشکلی که بلافاصله می بینم شروع کنم. سپس وارد مرحله بعدی می شوم. که خواننده یا شنونده را با من نگه می دارد. به عنوان مثال، اگر به یک سرنخ بنویسم، ممکن است بگویم: "می دانم که قیمت تنها سوال نیست. همچنین می خواهم ببینم آیا این پیشنهاد با شرایط استفاده شما مطابقت دارد یا خیر." آن خط آرام به نظر می رسد. فشار نمی آورد. فضا می دهد. همچنین نشان می دهد که دارم گوش می دهم. دیدگاه من ساده است: مردم فشار نمی خواهند. آنها وضوح می خواهند. وقتی پیامی عجولانه احساس می شود، اعتماد کاهش می یابد. وقتی پاسخی آرام باشد، اعتماد افزایش می یابد. به همین دلیل است که من روی سرعت، خطوط کوتاه و قدم های تمیز تمرکز می کنم. پیام نیازی به فریاد ندارد. نیاز به فرود دارد. بنابراین وقتی اتاق ساکت می شود، وحشت نمی کنم. لحنم را ثابت نگه میدارم من حرف هایم را پاک نگه می دارم. سوال مفید بعدی را می پرسم. سپس اجازه دادم صحبت با سرعت انسانی حرکت کند. من الان اینطوری کار میکنم بدون مکث وحشت نکنید.

من می دانم که وقتی یک سوئیچ باید کار کند، چقدر ناامید کننده است، اما نور تاریک می ماند، اتاق خاموش می شود و کل فضا ریتم خود را از دست می دهد. من همین مشکل را در خانه‌ها، مغازه‌ها و محیط‌های کاری کوچک می‌بینم: مردم کنترل ساده، پاسخگویی مداوم و دردسر کمتر می‌خواهند. به همین دلیل است که من به تنظیمی که سوئیچ ما روشن بماند اعتماد دارم. من روی یک چیز تمرکز می کنم: ساده نگه داشتن کنترل. وقتی مشتری از من می پرسد که واقعاً به چه چیزی نیاز دارد، من با کلمات فانتزی شروع نمی کنم. من به مشکل روزانه نگاه می کنم. راهرویی که خیلی زود تاریک می شود. تابلوی مغازه ای که در لحظه اشتباه خراب می شود. یک اتاق جلسه که در آن افراد یک دکمه را دو بار فشار می دهند. فضای آشپزخانه ای که نیاز به کنترل سریع و تمیز دارد. اینها مسائل کوچک روی کاغذ است. در زندگی واقعی، آنها انرژی، زمان و صبر را هدر می دهند. رویکرد من عملی است. من نوع سوئیچ، بار، محل قرارگیری و نحوه استفاده افراد از فضا را بررسی می کنم. سوئیچ نباید مردم را به فکر وادار کند. باید سریع پاسخ دهد، احساس واضحی داشته باشد و با عادت اتاق مطابقت داشته باشد. اعتماد از آنجا شروع می شود. من هم به راه اندازی اهمیت می دهم. یک سوئیچ خوب نیاز به توضیح طولانی ندارد. من محصولات و سیستم‌هایی را دوست دارم که استفاده از آن‌ها آسان است، خواندن آن‌ها آسان است و به راحتی می‌توان آن‌ها را شکل داد. اگر یکی از اعضای خانواده بتواند بدون حدس زدن از آن استفاده کند، بخشی از مشکل را حل می کند. من معمولاً مردم را چگونه راهنمایی می کنم: - به فضا و استفاده واقعی روزانه نگاه می کنم. - سوئیچ را با هدف درست مطابقت می دهم. - قبل از اینکه انتخابی را پیشنهاد کنم، احساس کنترل را آزمایش می کنم. - من طرح را تمیز نگه می دارم تا مردم گیج نشوند. - من طرحی را انتخاب می کنم که در استفاده معمولی ثابت بماند. یک بار صاحب کافه کوچکی به من گفت که چراغ جلو در زمان نامناسبی خاموش می شود. کارکنان مجبور بودند فقط برای تعمیر آن به جلو و عقب بروند. پس از تغییر تنظیمات سوئیچ، مدیریت فضا آسان تر شد. بدون درام بدون مراحل اضافی این تیم می‌توانست روی خدمت به مردم تمرکز کند، نه مبارزه با کنترل دیوار. این همان نتیجه ای است که من دوست دارم. بلند نیست. نمایشی نیست فقط مفید وقتی در مورد سوئیچ می نویسم، ستایش خالی نمی خواهم. من ارزش روشن می خواهم. من می خواهم خواننده احساس کند، "بله، این یک مشکل واقعی را برای من حل می کند." من فکر می کنم که این مهم تر از ادعاهای بزرگ است. یک محصول زمانی اعتماد به دست می آورد که در زندگی روزمره کار کند، نه زمانی که در یک صفحه تاثیرگذار به نظر برسد. اگر یک پیام ساده می خواهید، آن را به این صورت بیان می کنم: سوئیچ ما روشن می ماند، بنابراین فضای شما آماده می ماند. این به معنای دردسر کمتر، کنترل تمیزتر و روال روان‌تر برای افرادی است که هر روز از آن استفاده می‌کنند. من معتقدم که کنترل خوب باید نامرئی به نظر برسد. آن را فشار می دهید، کار می کند، و به روز خود ادامه می دهید. این استانداردی است که هر بار که در مورد سوئیچ ها، کنترل نور یا هر فضایی که نیاز به عملکرد ثابت دارد صحبت می کنم به خاطر می آورم. علاقه مند به یادگیری بیشتر در مورد روندها و راه حل های صنعت هستید؟ تماس با CC: dtdq@dantongdq.com/WhatsApp +8618005293278.

مایکل ترنر 2023 آمادگی قطعی برای سیستم‌های بحرانی درآمد سارا میچل 2022 ایجاد شبکه‌های اداری پایدار برای کار روزانه دانیل رید 2024 ارتباطات آرام در طول مکالمات فروش امیلی کارتر 2021 مراحل واکنش به حادثه برای بازیابی سریع کسب‌وکار خدمات سفارشی جاناتان رید 2020 کنترل سوئیچ عملی Adams 2023 برای فضاهای هوشمندتر ایمن تر